tag:blogger.com,1999:blog-14658166Tue, 08 Dec 2009 22:26:22 +0000Χαμόγελο: άμυνα και επίθεση! ...έχεις ακόμη να κλάψεις πολύ, ώσπου να μάθεις τον κόσμο να γελάειhttp://hamogelaste.blogspot.com/noreply@blogger.com (Zeta)Blogger54125tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-8893044988608464894Wed, 13 May 2009 17:16:00 +00002009-05-13T21:46:44.461+03:00Την λένε Άννα. Της ταιριάζει τόσο πολύ... από τα λίγα ονόματα που μπορείς να διαβάσεις κι ανάποδα. Αυτή είναι και η φιλοσοφία της - να βλέπει τα πράγματα ανάποδα. Ανάποδα δηλαδή από διαφορετικές οπτικές γωνίες και όχι ανάποδα στραβά, και εκεί που οι πιο πολλοί κάνουν τα στραβά μάτια αυτή να προχωρά με το σταυρό στο χέρι.Δεν είναι θρήσκα η Άννα. Κάποτε δηλαδή ήταν. Εκεί κάπου στην αθώα ακόμα http://hamogelaste.blogspot.com/2009/05/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1081510383020620994Sun, 09 Nov 2008 15:18:00 +00002008-11-09T18:17:56.899+02:00Can you hear me scream inside?Την ακούς τη σιωπή; Τόσο εκκωφαντική...Θα φτιάξω ένα κάστρο - ένα απόρθητο κάστροκαι θα τη φυλάξω μέσα σ'αυτόΣ'αυτό το κάστρο δε θα χωράει ούτε η αγάπη, ούτε το δάκρυ ούτε καν η δικιά μου φωνή...Την ακούς τη σιωπή; Σε 'μένα μιλάει...Μιλάει για αποφάσεις, πράξεις και διαβήματαστα δικά μου τα βήματα πρέπει να ταιριάξει ένας δρόμοςΔρόμοι μονοπάτια και λεωφόροικι η σιωπήhttp://hamogelaste.blogspot.com/2008/11/can-you-hear-me-scream-inside.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-2927704134766880669Thu, 18 Sep 2008 20:12:00 +00002008-09-18T23:53:11.437+03:00Ναι, μ'αυτά μεγαλώσαμε. Κάπου μεταξύ απόλυτου ρομαντισμού και softcore "άλλαξε ο κολιές και έγινε βραχιόλι". Κι ύστερα ήρθε η άνοιξη, βγήκε το ουράνιο τόξο και ο Ντύλαν τα 'φτιαξε με την Μπρέντα. Welcome sir to Cyprus, Goats and Monkeys!Εδώ είναι το Μπέβερλυ Χιλς. Εδώ το casting είναι περιορισμένο και παραμένει το ίδιο με ελάχιστες αλλαγές σε κάθε σεζόν και καθόλη τη διάρκεια τους. Γι'αυτό και ταhttp://hamogelaste.blogspot.com/2008/09/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-3702718401219429123Thu, 07 Aug 2008 15:16:00 +00002008-08-07T19:16:53.288+03:00- Καθρέφτη καθρεφτάκι μου, ποιά είναι η ομορφότερη στον κόσμο;- Η Ζιζέλ ή ίσως και η Ναόμι μεγαλιοτάτη...Η κακιά μητριά της Χιονάτης δεν ζει μόνο στα παραμύθια. Ζει γύρω μας, δίπλα μας, μέσα μας. Μονάχα που αυτή είχε τη δύναμη (ή έτσι πίστευε) να καταστρέψει την Ζιζέλ και έτσι να αναγνωριστεί επιτέλους η αξία της, η μοναδική και ανεπανάληπτη ομορφιά της. Η κακιά μητριά, είναι το κορίτσι της http://hamogelaste.blogspot.com/2008/08/7.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-4567152319897081959Sun, 25 May 2008 12:09:00 +00002008-05-25T15:25:47.232+03:00Κάνε λιγάκι υπομονή... όχι πολύ, να μέχρι τις έξι...Κι οταν κλείσει η πόρτα τότε στο υπόσχομαι θα απελευθερωθείς...Θα σ'αφήσω να φωνάξεις με όλη σου τη δύναμη και να σπάσεις αυτή τη μεμβράνη που κρατάει το χείμαρο...Κάνε λιγάκι υπομονή... τρεις η ώρα... να μέχρι τις έξι...http://hamogelaste.blogspot.com/2008/05/blog-post_25.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-6979651871405772685Thu, 01 May 2008 20:07:00 +00002008-05-01T23:29:32.460+03:00Σαν θάλασσα που αγγαλιάζει τα καράβιατα ταξιδεύει από λιμάνι σε λιμάνι και κάθε τους σταθμός μοιάζει με μικρή γιορτήκι άλλωτε πάλι τα δυσκολεύει, τα μαλλώνει,σαν παιδιά που κλέψαν το γλυκό μέσα απ'το βάζο και δεν τ΄αφήνει να το γευτούνΣαν τα φύκια που τα ξεβράζει η θάλασσακαι σαν τα κοχύλια που ξεβράζει η θάλασσακαι παιδιά που γελώντας τα ξεδιαλέγουνλες και τα κοχύλια είναι το γλυκό μεσα στο http://hamogelaste.blogspot.com/2008/05/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-8057941323061663212Fri, 11 Apr 2008 14:42:00 +00002008-04-11T19:18:50.160+03:00Η επιστολή που θα ήθελα να γράψω:Αγαπητέ Μάστρε,Με αυτή μου την επιστολή θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω την απόφαση μου να αποχωρήσω από την εταιρεία σας. Δε θα ήθελα για κανένα λόγο να παρεξηγηθεί η χρήση της λέξης μάστρε σε αυτή την επιστολή και γι αυτό θα ήθελα να σας ξεκαθαρίσω ότι η λέξη δε χρησιμοποιείται για να προσδόσει σε εσάς τον τίτλο του μέγα μάστρου ή έστω μάστορα. Η λέξη σκοπό έχει ναhttp://hamogelaste.blogspot.com/2008/04/between-lines.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)4tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-6795870684406456675Fri, 04 Apr 2008 07:17:00 +00002008-04-04T10:22:09.614+03:00Σκέψεις μακάβριες συνέχεια με κυνηγούν,στιγμή δε λέω να ησυχάσωΣαν μία κατάρα και ανάθεμαμε απειλούν,τα λογικά μου πάω να χάσω.Χαμένος μέσα στο κενόλες και ακροβατώ στα όρια της παραφροσύνηςΚάτι παράξενο συμβαίνεικαι εξωφρενικό,μόνη μη μ' αφήνειςΜε κατατρέχουν, με εξουσιάζουνφρικιά και δαίμονεςπίσω μου τρέχουν και με προστάζουν,τα μυαλά μου έχουν γεμίσειιδέες έμμονες.Δαίμονες, δαίμονες, δαίμονες.http://hamogelaste.blogspot.com/2008/04/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1043036882119629130Wed, 26 Mar 2008 14:23:00 +00002008-03-26T17:27:55.443+02:00Όσο κι αν θέλει κάποιος να το αρνηθεί ή να το απορρίψει, οι ταινίες και οι σειρές στην τηλεόραση ή στον κινηματογράφο πλάθουν αντιλήψεις (perceptions). Αυτό που με εκνευρίζει τώρα τελευταία αφορά την εργασιακή απασχόληση των πρωταγωνιστών. Για κάποιο λόγο έχω την εντύπωση ότι όλοι απασχολούνται σε κυβερνητικές υπηρεσίες - δεν εξηγείται διαφορετικά.Ο Χόρχε ξεκινάει με το φτυάρι στον ώμο στις 8 το http://hamogelaste.blogspot.com/2008/03/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-2257962465957107784Sun, 03 Feb 2008 18:44:00 +00002008-02-04T09:02:04.865+02:00Το 2004, ένα βράδυ του Φεβρουαρίου που έκανε τσουχτερό κρύο. γύρω στις 11:00 το βράδυ ξεκίνησα από το ύψος της πλατείας Κύπρου στην λεωφόρο Θησέως στην Καλλιθέα να κατευθύνομαι προς την Χαροκόπου.Είχα πάει σε μια φίλη μου για καφέ και επέστρεφα σπίτι. Φόραγα ένα φουσκωτό μαύρο μπουφάν, αθλητικά ρούχα και παπούτσια και είχα τα μαλλιά μου πιασμένα αλογοουρά. Δεν ήμουνα ελκυστική, θα έλεγα μάλλον http://hamogelaste.blogspot.com/2008/02/2004.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)11tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-18716024089930521Fri, 07 Dec 2007 13:29:00 +00002007-12-07T17:01:25.156+02:00Πόσο εύκολο είναι να μιλάς "απλά"; Για να καταφέρεις να πεις κάτι "απλά", πρέπει το νόημα να είναι αμιγές αληθινό, χωρίς ίχνος ψέματος. Αυτό προϋποθέτει να μη φοβάσαι για τον οποιδήποτε λόγο να πεις την αλήθεια. Να είναι ο λόγος σου καθαρός απο υπεκφυγές, ασχέτως αν θα προτιμούσες να κρύψεις κάποια πράγματα απλά για να μην πληγώσεις τον συνομιλητή σου. Για να είναι τα λόγια σου "απλά", http://hamogelaste.blogspot.com/2007/12/blog-post_07.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-875955632855172200Wed, 05 Dec 2007 14:21:00 +00002007-12-05T16:26:00.945+02:00Και να αδελφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά.Καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα.Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί.Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάροςσ' όλες τις καρδιές, σ' όλα τα χείλη.'Ετσι να λέμε πια τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη.Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι και να λένε,"Τέτοια ποιήματα, σου φτιάχνουμε εκατό την ώρα."Αυτό θέλουμε http://hamogelaste.blogspot.com/2007/12/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-8862935649525403449Mon, 29 Oct 2007 14:28:00 +00002007-10-29T17:05:12.392+02:00Από τα 8 μου περίπου ονειρεύομαι το γάμο μου. Θα πήγαινα στην εκκλησία ντυμένη με ένα ολόλευκο νυμφικό με την άμαξα με τα δύο άσπρα άλογα που θα οδηγούσε ο πατέρας μου, θα με κατέβαζε ο γαμπρός από την άμαξα, θα σκουντουφλούσα και θα έπεφτα στην αγκαλιά του, αυτός θα μου χαμογελούσε θα μου έδινε την ανθοδέσμη και αγκαζέ θα προχωρούσαμε προς τα ενδότερα της εκκλησίας. Στα αριστερά μας θα στέκοντανhttp://hamogelaste.blogspot.com/2007/10/blog-post_29.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-416610708799267302Wed, 24 Oct 2007 14:05:00 +00002007-10-24T20:53:44.212+03:00" Άνεργος είναι ένας στους πέντε πτυχιούχους AEI- TEI, ηλικίας 25- 29 ετών. Ωστόσο, αν η ανεργία είναι η μία όψη του προβλήματος, η ετεροαπασχόληση, δηλαδή το να απασχολείται κάποιος σε εργασίες που είτε δεν έχουν καμιά συνάφεια με τις σπουδές του είτε έχουν πολύ μικρή, κυριαρχεί στις τάξεις των πτυχιούχων, καθώς αφορά περίπου τέσσερις στους δέκα..."Χρηστος ΚατσικαςΠριν δύο χρόνια ο πατέρας μου http://hamogelaste.blogspot.com/2007/10/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-6231595461679838114Wed, 22 Aug 2007 20:35:00 +00002007-08-22T23:57:18.228+03:00Μέρες τώρα είμαι υπερευαίσθητη...Βουρκώνω με το παραμικρό... Τί γάμος, τί κηδεία, τί ειδήσεις των 8, τί κινηματογραφικές ταινίες, τί διαφήμηση για απορρυπαντικό... το δάκρυ κορόμηλο.Δεν είμαι και τόσο βέβαιη τί φταίει. Φοβάμαι να το ψάξω να πω την αλήθεια. Είχα και γεννέθλια χτες - λες ναν' αυτό; Μήπως να έχω πάθει κρίση μέσης ηλικίας; Το παθαίνουν κι άλλοι αυτό στα mid twenties τους;http://hamogelaste.blogspot.com/2007/08/blog-post_22.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-8503367115977346956Fri, 03 Aug 2007 11:26:00 +00002007-08-03T15:38:52.420+03:00- Σ'αγαπώ- Γιατί το λες τώρα αυτό;- Γιατί με κρατάς αγκαλιά και μιλάμε για τις διακοπές μας Τον τελευταίο μήνα είμαι πολύ καυστική. Δεν χαρίζομαι σε κανένα και με την παραμικρή μπηχτή επιτίθεμε σαν γάλλος σεφ που του έχεις ζητήσει κέτσαπ. Το εκνευριστικό της υπόθεσης είναι που αφού οι υπόλοιποι έχουν συνηθήσει την ακλόνητη ψυχραιμία μου, νομίζουν πως κάνω πλάκα για να γελάσουμε. Βρίσκομαι λοιπόν http://hamogelaste.blogspot.com/2007/08/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-6429821982224760226Tue, 26 Jun 2007 22:35:00 +00002007-06-27T01:38:28.153+03:00Είσαι νέος —το ξέρω— και δεν υπάρρχει τίποτε.Λαοί, έθνη, ελευθερίες, τίποτε.Όμως είσαι. Και την ώρα πουΦεύγεις με το 'να πόδι σου έρχεσαι με τ' άλλοΕρωτοφωτόσχιστοςΠερνάς θέλεις — δε θέλειςΑυλητής φυτών και συναγείρεις τα είδωλαΕναντίον μας. Όσο η φωνή σου αντέχει.Πως της παρθένας το τζιτζίκι όταν το πιάνειςΠάλλονται κάτω απ' το δέρμα σου οι μυώνεςΉ τα ζώα που πίνουν κι ύστερα κοιτούνΠως σβήνουν http://hamogelaste.blogspot.com/2007/06/blog-post_27.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-3347885572908125552Fri, 15 Jun 2007 17:44:00 +00002007-06-15T21:25:06.071+03:00Από τότε που είχα πάρει τις γαρδένιες έχουνε περάσει εσίως 3 μήνες. Η μια δεν τα κατάφερε. Επεβίωσεν εις κύριον ... εντελώς όμως! Μέχρι και η ρίζα ξέρανε! Η άλλη χαροπάλευε για αρκετό διάστημα. Μάζεψα λοιπόν τον εαυτούλη μου και ξηγηθήκαμε μια και έξω... ή την σώζουμε και αφήνουμε δικαιολογίες του τύπου "δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου/είμαι ζωντανή-νεκρή" στην άκρη, ή το κλείνουμε το μαγαζάκι, http://hamogelaste.blogspot.com/2007/06/blog-post_15.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-8412270670777131886Thu, 07 Jun 2007 18:57:00 +00002007-06-07T22:46:14.269+03:00Άφωνες ΣκέψειςΓιατί με άγγιξε η Αμαλία;Γιατί βλέπω καθημερινά Αμαλίες.Γιατί βλέπω καθημερινά γιατρούς επιστήμονες του κώλου.Γιατί βλέπω καθημερινά τις αποφάσεις φαρμακευτικών επιτροπών.Γιατί είμαι το πιο ιδιόμορφο τρίτο μάτι της υπόθεσης.Σε ένα από τα πολλά πλέον συνέδρια ο Costa (Πορτογάλος ογκολόγος διεθνούς φήμης) είπε το εξής:"Το να πολεμάς τον καρκίνο είναι σαν να παίζεις σκάκι με τον Garry Kasparov, το http://hamogelaste.blogspot.com/2007/06/fairytale-gone-good.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-8070368402985136016Fri, 01 Jun 2007 20:52:00 +00002007-06-02T00:03:31.260+03:00Φωνές Άλλων"Κάπου στα τέλη του 2006, οι γιατροί μου στο Ερρίκος Ντυνάν, βρήκαν ένα φάρμακο που κυκλοφορεί προς το παρόν μόνο στο εξωτερικό και που ενδεχομένως θα μού έδινε κάποιες ελπίδεςΜετά κόπων και βασάνων, μετά δύο και πλέον (δυνητικά θανατηφόρους) μήνες γραφειοκρατίας, δικαιολογητικά για τον ΕΟΦ και το ΙΚΑ, πήρα την πολυπόθητη έγκριση για τις τρεις πρώτες δόσεις του φαρμάκου....Κάποτε πήρα το φάρμακο http://hamogelaste.blogspot.com/2007/06/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-2059402614970958195Fri, 27 Apr 2007 21:55:00 +00002007-05-21T22:49:08.969+03:00Άφωνες ΣκέψειςΕίναι φορές που το κεφάλι μου είναι τόσο γεμάτο που μοιάζει άδειο...Είναι φορές που οι φωνές που ακούω είναι τόσες πολλές που μοιάζουν με νεκρική σιγή...http://hamogelaste.blogspot.com/2007/04/blog-post_28.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-7940701509063962819Fri, 27 Apr 2007 13:06:00 +00002007-05-21T22:56:35.820+03:00Φωνή ΒοόντοςΠρος απάντηση Α'Αμαρτία #1Είχαμε μή ρεαλιστικούς στόχους και οράματαΑμαρτία #2Όταν οι άλλοι φώναζαν taksim-taksim, εμείς φωνάζαμε ένωση-ένωση και η ελληνική χούντα έριχνε το μπαλάκι του ανθενωτικού στο Μακάριο και ο Μακάριος πίσω στην χούντα.Αμαρτία #3Όταν Μακάριος και Χούντα έπαιζαν μπάλα, ο ελληνοκυπριακός λαός κοιμότανε. Βαριά.Αμαρτία #4Όταν οι Τουρκοκύπριοι άρχισαν να οργανώνονται σε θύλακες http://hamogelaste.blogspot.com/2007/04/10.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-6858633549442904827Sun, 22 Apr 2007 19:11:00 +00002007-05-21T22:56:35.821+03:00Φωνή ΒοόντοςΚαλώ τους απανταχού Ελληνοκύπριους να πάρουν μια βαθιά ανάσα, να βάλουν το χέρι στην καρδιά και να μου απαντήσουν... είναι οι τουρκοκύπριοι αδέλφια σας;Είναι αδέλφια αυτοί που σαν βδέλες έχουν κολλήσει πάνω σε οποιανδήποτε "δωρεάν" υπηρεσία του κράτους ρουφώντας με άνεση τους καρπούς του ελληνοκύπριου φορολογούμενου πολίτη; Είναι αδέλφια αυτοί που το 74 λειτουργούσαν ως καταλύτες στις μεθοδεύσειςhttp://hamogelaste.blogspot.com/2007/04/blog-post_22.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)6tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-8598408838606780472Sun, 08 Apr 2007 23:19:00 +00002007-04-09T02:44:49.906+03:00Πήρα 2 γλάστρες γαρδένιες και τις έβαλα στο μπαλκόνι. Θέλω να φτιάξω τη ζωούλα μου σιγά - σιγά, να νιώσω την ζεστασιά του σπιτικού, να μπορώ να λέω το σπίτι, σπίτι ΜΟΥ.Γεμάτη χαρά πήρα τηλέφωνο τη μαμά μου να της ανακοινώσω την αγορά μου. Βαθμός στήριξης 3/10. Είναι ευαίσθητα φυτά λέει και θέλουνε πολλή φροντίδα και τους δίνει διάστημα ζωής 1-2 μηνών. Αυτό ήταν. Στήριξα όλες τις ελπίδες μου σε http://hamogelaste.blogspot.com/2007/04/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-6061862508759092020Fri, 23 Mar 2007 15:05:00 +00002007-05-21T22:51:58.673+03:00Φωνές ΆλλωνΚεριά Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ' εμπροστά μαςσα μιά σειρά κεράκια αναμένα -χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων·τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.Εμπρός κυττάζω τ' αναμένα μου κεριά.Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και http://hamogelaste.blogspot.com/2007/03/note-to-self.htmlnoreply@blogger.com (Zeta)0