tag:blogger.com,1999:blog-146581662011-09-09T22:28:43.964+03:00...έχεις ακόμη να κλάψεις πολύ, ώσπου να μάθεις τον κόσμο να γελάει...Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.comBlogger611100tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-67554469644993485942010-12-06T12:37:00.003+02:002010-12-06T13:27:28.680+02:00

Αξίζει ένα ποστ μόνο για πάρτυ της!Είναι ψιλόλιγνη, μελαχρινή και έχει φέρει τα πάνω κάτω στη νυκτερινή ζωή!Ένα της φωνήεν είναι ικανό να σε κάνει να λιώσεις σαν λαμπάδα την Ανάσταση!Όλη της η γκαρταρόμπα είναι λουσμένη στα ροζ. Είναι μόλις 5 ημερών.Καλωσόρισες στον έξω κόσμο μικρό εξωγηινάκι!

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-48014627047097561922010-10-23T10:05:00.004+03:002010-10-24T14:44:22.643+03:00

Ο Γιώργος είναι σήμερα 63 χρονών. Έχει άσπρα μαλλάκια σαν μικρός χιονισμένος θάμνος και κιλάκια της ηλικίας και της καλής ζωής. Αρκετά κιλάκια για να μην τον πεις καχεκτικό και λιγότερα από όσα χρειάζονται για να τον πεις χοντρό. Εντάξει ας μην κρυβόμαστε θα ήταν καλύτερα αν έχανε λίγα, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Έχει μέτριο ανάστημα και ένα απροσδιόριστο καφέ χρώμα στα μάτια, που ο τόνος του

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-78284069497420318462010-10-14T12:44:00.003+03:002010-10-14T13:00:42.603+03:00

Πρέπει να γράψεις. Είναι ανάγκη. Δεν μπορείς διαφορετικά, σε μαγεύουν οι λέξεις και σε ταξιδεύουν στο δικό σου ουρανό. Εκεί που τα σύννεφα εξυπηρετούν μόνο σαν πουπουλένια στρώματα - εκεί που ακόμα και όταν βρέχει η βροχή είναι λυτρωτική, σε εξαγνίζει.Πως να ασχοληθείς με τους αριθμούς και τα ποσοστά, τις αφαιρέσεις, τις προσθέσεις, τις άτσαλες αναφορές. Όχι άλλο ξύλινο λόγο... Σε κουράζει, σε

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-67766906834467356632010-10-08T11:38:00.003+03:002010-10-08T12:08:11.546+03:00

Σήμερα περιήλθε στην αντίληψη μου αυτό το βιντεάκι:Η φάση ξεκινάει κάπου στο 1:28 και τελειώνει στο 2:32. Σ' αυτά τα 34 δεύτερα εμπερικλείεται όλος ο νεοπλουτισμός που έχει πνίξει το νησί. "Αυτό που έχω εγώ αυτοί δε θα τα έχουν ποτέ τους... αυτά που έχω εγώ κι ακολουθήστε με στο αυτοκίνητο...". Αυτά = δίμετρη κουκλάρα (πιθανόν αλλοδαπή γιατί Κύπρια με τέτοιο ανάστημα χλωμό το βλέπω) + ακριβό

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-36540251094814734612010-10-01T15:19:00.003+03:002010-10-02T10:17:26.922+03:00

1η Οκτωβρίου 2010. Σημαδιακή μέρα. 50 χρόνια από την ανακύρηξη της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ανεξάρτητο κράτος. Σήμερα γιορτάζει η Ανεξαρτησία, σήμερα ξημερώματα κατάλαβα πόσο πολύ ανεξάρτητη είμαι.Ανεξαρτησία: η απουσία εξαρτήσεων (από άλλο άνθρωπο, συνθήκες, επιρροές, προκαταλήψεις κλπ.)Ανεξάρτητος είσαι όταν είσαι μόνος σου, δε στηρίζεσαι σε κανέναν και δεν περιμένεις τίποτα από κανένα.

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-51974157297008114682010-08-04T19:49:00.012+03:002010-08-07T10:09:00.086+03:00

Το ξέρω πως σ'αυτή τη χώρα δε λέμε ονόματα πραξικοπηματιών, δικτατόρων, αρχιεπισκόπων, πασάδων και λοιπόν ιθυνόντων... Ας τα κρατήσουμε αυτά μυστικά αλλά ας ρίξουμε μια ματιά σε κάτι λίγο πιο "παράξενο" και "ασυνήθιστο".Τον Ιούλιο του '74, 200,000 Ελληνοκύπριοι, το 40% περίπου του πληθυσμού, εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους. Κάποιοι έφυγαν με τα ρούχα που φορούσαν κι άλλοι χώρεσαν ότι μπορούσαν από

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-38766548413550642112010-07-21T10:17:00.005+03:002010-07-21T14:41:01.952+03:00

Ok it's official.. πέρασε πάνω από ένας χρόνος να μπλοκάρω... ο συντριπτικός αριθμός των φανατικών αναγνωστών μου (Σύνολο 2,5) με πιέζει να επανέλθω στο προσκήνιο, να μη στερήσω από την ανθρωπότητα το πηγαίο ταλέντο μου... Έτσι λοιπόν Σειρουμπάκι, ΙΤ (με τον ΕΤ καμία σχέση) και Ρρούτι (από το γνωστό Tuti Rrruti) this one is for you...Πέρασε ένας χρόνος (και κάτι), ένας δύσκολος (και κάτι) χρόνος.

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-88930449886084648942009-05-13T20:16:00.003+03:002009-05-13T21:46:44.461+03:00

Την λένε Άννα. Της ταιριάζει τόσο πολύ... από τα λίγα ονόματα που μπορείς να διαβάσεις κι ανάποδα. Αυτή είναι και η φιλοσοφία της - να βλέπει τα πράγματα ανάποδα. Ανάποδα δηλαδή από διαφορετικές οπτικές γωνίες και όχι ανάποδα στραβά, και εκεί που οι πιο πολλοί κάνουν τα στραβά μάτια αυτή να προχωρά με το σταυρό στο χέρι.Δεν είναι θρήσκα η Άννα. Κάποτε δηλαδή ήταν. Εκεί κάπου στην αθώα ακόμα

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-10815103830206209942008-11-09T17:18:00.004+02:002008-11-09T18:17:56.899+02:00

Can you hear me scream inside?Την ακούς τη σιωπή; Τόσο εκκωφαντική...Θα φτιάξω ένα κάστρο - ένα απόρθητο κάστροκαι θα τη φυλάξω μέσα σ'αυτόΣ'αυτό το κάστρο δε θα χωράει ούτε η αγάπη, ούτε το δάκρυ ούτε καν η δικιά μου φωνή...Την ακούς τη σιωπή; Σε 'μένα μιλάει...Μιλάει για αποφάσεις, πράξεις και διαβήματαστα δικά μου τα βήματα πρέπει να ταιριάξει ένας δρόμοςΔρόμοι μονοπάτια και λεωφόροικι η σιωπή

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-29277041347668806692008-09-18T23:12:00.002+03:002008-09-18T23:53:11.437+03:00

Ναι, μ'αυτά μεγαλώσαμε. Κάπου μεταξύ απόλυτου ρομαντισμού και softcore "άλλαξε ο κολιές και έγινε βραχιόλι". Κι ύστερα ήρθε η άνοιξη, βγήκε το ουράνιο τόξο και ο Ντύλαν τα 'φτιαξε με την Μπρέντα. Welcome sir to Cyprus, Goats and Monkeys!Εδώ είναι το Μπέβερλυ Χιλς. Εδώ το casting είναι περιορισμένο και παραμένει το ίδιο με ελάχιστες αλλαγές σε κάθε σεζόν και καθόλη τη διάρκεια τους. Γι'αυτό και τα

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-37027184012194291232008-08-07T18:16:00.004+03:002008-08-07T19:16:53.288+03:00

- Καθρέφτη καθρεφτάκι μου, ποιά είναι η ομορφότερη στον κόσμο;- Η Ζιζέλ ή ίσως και η Ναόμι μεγαλιοτάτη...Η κακιά μητριά της Χιονάτης δεν ζει μόνο στα παραμύθια. Ζει γύρω μας, δίπλα μας, μέσα μας. Μονάχα που αυτή είχε τη δύναμη (ή έτσι πίστευε) να καταστρέψει την Ζιζέλ και έτσι να αναγνωριστεί επιτέλους η αξία της, η μοναδική και ανεπανάληπτη ομορφιά της. Η κακιά μητριά, είναι το κορίτσι της

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-45671523198970819592008-05-25T15:09:00.006+03:002008-05-25T15:25:47.232+03:00

Κάνε λιγάκι υπομονή... όχι πολύ, να μέχρι τις έξι...Κι οταν κλείσει η πόρτα τότε στο υπόσχομαι θα απελευθερωθείς...Θα σ'αφήσω να φωνάξεις με όλη σου τη δύναμη και να σπάσεις αυτή τη μεμβράνη που κρατάει το χείμαρο...Κάνε λιγάκι υπομονή... τρεις η ώρα... να μέχρι τις έξι...

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-69796518714057726852008-05-01T23:07:00.003+03:002008-05-01T23:29:32.460+03:00

Σαν θάλασσα που αγγαλιάζει τα καράβιατα ταξιδεύει από λιμάνι σε λιμάνι και κάθε τους σταθμός μοιάζει με μικρή γιορτήκι άλλωτε πάλι τα δυσκολεύει, τα μαλλώνει,σαν παιδιά που κλέψαν το γλυκό μέσα απ'το βάζο και δεν τ΄αφήνει να το γευτούνΣαν τα φύκια που τα ξεβράζει η θάλασσακαι σαν τα κοχύλια που ξεβράζει η θάλασσακαι παιδιά που γελώντας τα ξεδιαλέγουνλες και τα κοχύλια είναι το γλυκό μεσα στο

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-80579413230616632122008-04-11T17:42:00.002+03:002008-04-11T19:18:50.160+03:00

Η επιστολή που θα ήθελα να γράψω:Αγαπητέ Μάστρε,Με αυτή μου την επιστολή θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω την απόφαση μου να αποχωρήσω από την εταιρεία σας. Δε θα ήθελα για κανένα λόγο να παρεξηγηθεί η χρήση της λέξης μάστρε σε αυτή την επιστολή και γι αυτό θα ήθελα να σας ξεκαθαρίσω ότι η λέξη δε χρησιμοποιείται για να προσδόσει σε εσάς τον τίτλο του μέγα μάστρου ή έστω μάστορα. Η λέξη σκοπό έχει να

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-67958706844064566752008-04-04T10:17:00.002+03:002008-04-04T10:22:09.614+03:00

Σκέψεις μακάβριες συνέχεια με κυνηγούν,στιγμή δε λέω να ησυχάσωΣαν μία κατάρα και ανάθεμαμε απειλούν,τα λογικά μου πάω να χάσω.Χαμένος μέσα στο κενόλες και ακροβατώ στα όρια της παραφροσύνηςΚάτι παράξενο συμβαίνεικαι εξωφρενικό,μόνη μη μ' αφήνειςΜε κατατρέχουν, με εξουσιάζουνφρικιά και δαίμονεςπίσω μου τρέχουν και με προστάζουν,τα μυαλά μου έχουν γεμίσειιδέες έμμονες.Δαίμονες, δαίμονες, δαίμονες.

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-10430368821196291302008-03-26T16:23:00.002+02:002008-03-26T17:27:55.443+02:00

Όσο κι αν θέλει κάποιος να το αρνηθεί ή να το απορρίψει, οι ταινίες και οι σειρές στην τηλεόραση ή στον κινηματογράφο πλάθουν αντιλήψεις (perceptions). Αυτό που με εκνευρίζει τώρα τελευταία αφορά την εργασιακή απασχόληση των πρωταγωνιστών. Για κάποιο λόγο έχω την εντύπωση ότι όλοι απασχολούνται σε κυβερνητικές υπηρεσίες - δεν εξηγείται διαφορετικά.Ο Χόρχε ξεκινάει με το φτυάρι στον ώμο στις 8 το

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-22579624659571077842008-02-03T20:44:00.000+02:002008-02-04T09:02:04.865+02:00

Το 2004, ένα βράδυ του Φεβρουαρίου που έκανε τσουχτερό κρύο. γύρω στις 11:00 το βράδυ ξεκίνησα από το ύψος της πλατείας Κύπρου στην λεωφόρο Θησέως στην Καλλιθέα να κατευθύνομαι προς την Χαροκόπου.Είχα πάει σε μια φίλη μου για καφέ και επέστρεφα σπίτι. Φόραγα ένα φουσκωτό μαύρο μπουφάν, αθλητικά ρούχα και παπούτσια και είχα τα μαλλιά μου πιασμένα αλογοουρά. Δεν ήμουνα ελκυστική, θα έλεγα μάλλον

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-187160240899305212007-12-07T15:29:00.000+02:002007-12-07T17:01:25.156+02:00

Πόσο εύκολο είναι να μιλάς "απλά"; Για να καταφέρεις να πεις κάτι "απλά", πρέπει το νόημα να είναι αμιγές αληθινό, χωρίς ίχνος ψέματος. Αυτό προϋποθέτει να μη φοβάσαι για τον οποιδήποτε λόγο να πεις την αλήθεια. Να είναι ο λόγος σου καθαρός απο υπεκφυγές, ασχέτως αν θα προτιμούσες να κρύψεις κάποια πράγματα απλά για να μην πληγώσεις τον συνομιλητή σου. Για να είναι τα λόγια σου "απλά",

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-8759556328551722002007-12-05T16:21:00.000+02:002007-12-05T16:26:00.945+02:00

Και να αδελφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά.Καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα.Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί.Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάροςσ' όλες τις καρδιές, σ' όλα τα χείλη.'Ετσι να λέμε πια τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη.Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι και να λένε,"Τέτοια ποιήματα, σου φτιάχνουμε εκατό την ώρα."Αυτό θέλουμε

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-88629356495254034492007-10-29T16:28:00.000+02:002007-10-29T17:05:12.392+02:00

Από τα 8 μου περίπου ονειρεύομαι το γάμο μου. Θα πήγαινα στην εκκλησία ντυμένη με ένα ολόλευκο νυμφικό με την άμαξα με τα δύο άσπρα άλογα που θα οδηγούσε ο πατέρας μου, θα με κατέβαζε ο γαμπρός από την άμαξα, θα σκουντουφλούσα και θα έπεφτα στην αγκαλιά του, αυτός θα μου χαμογελούσε θα μου έδινε την ανθοδέσμη και αγκαζέ θα προχωρούσαμε προς τα ενδότερα της εκκλησίας. Στα αριστερά μας θα στέκονταν

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-4166107087992673022007-10-24T17:05:00.000+03:002007-10-24T20:53:44.212+03:00

" Άνεργος είναι ένας στους πέντε πτυχιούχους AEI- TEI, ηλικίας 25- 29 ετών. Ωστόσο, αν η ανεργία είναι η μία όψη του προβλήματος, η ετεροαπασχόληση, δηλαδή το να απασχολείται κάποιος σε εργασίες που είτε δεν έχουν καμιά συνάφεια με τις σπουδές του είτε έχουν πολύ μικρή, κυριαρχεί στις τάξεις των πτυχιούχων, καθώς αφορά περίπου τέσσερις στους δέκα..."Χρηστος ΚατσικαςΠριν δύο χρόνια ο πατέρας μου

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-62315954616798381142007-08-22T23:35:00.000+03:002007-08-22T23:57:18.228+03:00

Μέρες τώρα είμαι υπερευαίσθητη...Βουρκώνω με το παραμικρό... Τί γάμος, τί κηδεία, τί ειδήσεις των 8, τί κινηματογραφικές ταινίες, τί διαφήμηση για απορρυπαντικό... το δάκρυ κορόμηλο.Δεν είμαι και τόσο βέβαιη τί φταίει. Φοβάμαι να το ψάξω να πω την αλήθεια. Είχα και γεννέθλια χτες - λες ναν' αυτό; Μήπως να έχω πάθει κρίση μέσης ηλικίας; Το παθαίνουν κι άλλοι αυτό στα mid twenties τους;

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-85033671159773469562007-08-03T14:26:00.000+03:002007-08-03T15:38:52.420+03:00

- Σ'αγαπώ- Γιατί το λες τώρα αυτό;- Γιατί με κρατάς αγκαλιά και μιλάμε για τις διακοπές μας Τον τελευταίο μήνα είμαι πολύ καυστική. Δεν χαρίζομαι σε κανένα και με την παραμικρή μπηχτή επιτίθεμε σαν γάλλος σεφ που του έχεις ζητήσει κέτσαπ. Το εκνευριστικό της υπόθεσης είναι που αφού οι υπόλοιποι έχουν συνηθήσει την ακλόνητη ψυχραιμία μου, νομίζουν πως κάνω πλάκα για να γελάσουμε. Βρίσκομαι λοιπόν

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-64298219822247602262007-06-27T01:35:00.000+03:002007-06-27T01:38:28.153+03:00

Είσαι νέος —το ξέρω— και δεν υπάρρχει τίποτε.Λαοί, έθνη, ελευθερίες, τίποτε.Όμως είσαι. Και την ώρα πουΦεύγεις με το 'να πόδι σου έρχεσαι με τ' άλλοΕρωτοφωτόσχιστοςΠερνάς θέλεις — δε θέλειςΑυλητής φυτών και συναγείρεις τα είδωλαΕναντίον μας. Όσο η φωνή σου αντέχει.Πως της παρθένας το τζιτζίκι όταν το πιάνειςΠάλλονται κάτω απ' το δέρμα σου οι μυώνεςΉ τα ζώα που πίνουν κι ύστερα κοιτούνΠως σβήνουν

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-33478855729081255522007-06-15T20:44:00.000+03:002007-06-15T21:25:06.071+03:00

Από τότε που είχα πάρει τις γαρδένιες έχουνε περάσει εσίως 3 μήνες. Η μια δεν τα κατάφερε. Επεβίωσεν εις κύριον ... εντελώς όμως! Μέχρι και η ρίζα ξέρανε! Η άλλη χαροπάλευε για αρκετό διάστημα. Μάζεψα λοιπόν τον εαυτούλη μου και ξηγηθήκαμε μια και έξω... ή την σώζουμε και αφήνουμε δικαιολογίες του τύπου "δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου/είμαι ζωντανή-νεκρή" στην άκρη, ή το κλείνουμε το μαγαζάκι,

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-84122706707771318862007-06-07T21:57:00.000+03:002007-06-07T22:46:14.269+03:00

Γιατί με άγγιξε η Αμαλία;Γιατί βλέπω καθημερινά Αμαλίες.Γιατί βλέπω καθημερινά γιατρούς επιστήμονες του κώλου.Γιατί βλέπω καθημερινά τις αποφάσεις φαρμακευτικών επιτροπών.Γιατί είμαι το πιο ιδιόμορφο τρίτο μάτι της υπόθεσης.Σε ένα από τα πολλά πλέον συνέδρια ο Costa (Πορτογάλος ογκολόγος διεθνούς φήμης) είπε το εξής:"Το να πολεμάς τον καρκίνο είναι σαν να παίζεις σκάκι με τον Garry Kasparov, το

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-80703684029851360162007-06-01T23:52:00.000+03:002007-06-02T00:03:31.260+03:00

"Κάπου στα τέλη του 2006, οι γιατροί μου στο Ερρίκος Ντυνάν, βρήκαν ένα φάρμακο που κυκλοφορεί προς το παρόν μόνο στο εξωτερικό και που ενδεχομένως θα μού έδινε κάποιες ελπίδεςΜετά κόπων και βασάνων, μετά δύο και πλέον (δυνητικά θανατηφόρους) μήνες γραφειοκρατίας, δικαιολογητικά για τον ΕΟΦ και το ΙΚΑ, πήρα την πολυπόθητη έγκριση για τις τρεις πρώτες δόσεις του φαρμάκου....Κάποτε πήρα το φάρμακο

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-20594026149709581952007-04-28T00:55:00.000+03:002007-05-21T22:49:08.969+03:00

Είναι φορές που το κεφάλι μου είναι τόσο γεμάτο που μοιάζει άδειο...Είναι φορές που οι φωνές που ακούω είναι τόσες πολλές που μοιάζουν με νεκρική σιγή...

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-79407015090639628192007-04-27T16:06:00.000+03:002007-05-21T22:56:35.820+03:00

Προς απάντηση Α'Αμαρτία #1Είχαμε μή ρεαλιστικούς στόχους και οράματαΑμαρτία #2Όταν οι άλλοι φώναζαν taksim-taksim, εμείς φωνάζαμε ένωση-ένωση και η ελληνική χούντα έριχνε το μπαλάκι του ανθενωτικού στο Μακάριο και ο Μακάριος πίσω στην χούντα.Αμαρτία #3Όταν Μακάριος και Χούντα έπαιζαν μπάλα, ο ελληνοκυπριακός λαός κοιμότανε. Βαριά.Αμαρτία #4Όταν οι Τουρκοκύπριοι άρχισαν να οργανώνονται σε θύλακες

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-68586335494429048272007-04-22T22:11:00.000+03:002007-05-21T22:56:35.821+03:00

Καλώ τους απανταχού Ελληνοκύπριους να πάρουν μια βαθιά ανάσα, να βάλουν το χέρι στην καρδιά και να μου απαντήσουν... είναι οι τουρκοκύπριοι αδέλφια σας;Είναι αδέλφια αυτοί που σαν βδέλες έχουν κολλήσει πάνω σε οποιανδήποτε "δωρεάν" υπηρεσία του κράτους ρουφώντας με άνεση τους καρπούς του ελληνοκύπριου φορολογούμενου πολίτη; Είναι αδέλφια αυτοί που το 74 λειτουργούσαν ως καταλύτες στις μεθοδεύσεις

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-85984088386067804722007-04-09T02:19:00.000+03:002007-04-09T02:44:49.906+03:00

Πήρα 2 γλάστρες γαρδένιες και τις έβαλα στο μπαλκόνι. Θέλω να φτιάξω τη ζωούλα μου σιγά - σιγά, να νιώσω την ζεστασιά του σπιτικού, να μπορώ να λέω το σπίτι, σπίτι ΜΟΥ.Γεμάτη χαρά πήρα τηλέφωνο τη μαμά μου να της ανακοινώσω την αγορά μου. Βαθμός στήριξης 3/10. Είναι ευαίσθητα φυτά λέει και θέλουνε πολλή φροντίδα και τους δίνει διάστημα ζωής 1-2 μηνών. Αυτό ήταν. Στήριξα όλες τις ελπίδες μου σε

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-60618625087590920202007-03-23T17:05:00.000+02:002007-05-21T22:51:58.673+03:00

Κεριά Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ' εμπροστά μαςσα μιά σειρά κεράκια αναμένα -χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων·τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.Εμπρός κυττάζω τ' αναμένα μου κεριά.Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-56738633973707670842007-03-22T00:29:00.000+02:002007-05-21T22:49:08.970+03:00

Σήμερα ξανάνιωσα...Θυμάμαι όταν είχα πάει για τις συνεντεύξεις ήθελα τόσο πολύ να με πάρουν που είχα βάλει σκοπό μου να τους πείσω πως "είμαι εξάρτημα εγώ της μηχανής σας κι ο γιος μου τ'ανταλλάκτικο, θα'μαι ντάξει μια ζωή στη δούλεψη σας είμαι απο άριστο υλικό" παραβλέποντας τους υπόλοιπους στίχους του τραγουδιού.Έβγαλε λοιπόν η μικρή Ζετούλα τα τζην και τα αθλητικά παπουτσάκια, φόρεσε ταγιέρ

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-57908979078528184292007-03-05T13:43:00.000+02:002007-05-21T22:49:08.970+03:00

"Σήκω φύγε, τί κάθεσε; Αυτό δεν είσαι εσύ!""Να φύγεις να πας πού; Οι άλλοι την βγάζουνε με ψωμί και ελιά κι εσύ με παντεσπάνι και θές να φύγεις;"Νιώθω λες και είμαι μέσα σε ένα λεωφορείο και δεν ξέρω σε ποιά στάση να κατέβω, ή αν καλά καλά πρέπει να κατέβω ή να περιμένω το τέρμα της διαδρομής... Μήπως να κατέβω τώρα ή να περιμένω μέχρι να συναντηθούν δύο λεωφορεία για να είμαι σίγουρη ότι δε θα

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1249901953916543422007-02-14T14:47:00.001+02:002007-05-21T22:49:08.971+03:00

dieses ist mein Geschenk für Valentine TagΧθες είχα μια μικρή συζήτηση που όμως ξεκίνησε μια σειρά μεγάλων αντιδράσεων μέσα μου.Τα πάντα είναι τόσο δυνατά, όσο το πιο αδύνατο σημείο τους."Μια αλυσίδα είναι τόσο δυνατή όσο ο πιο αδύνατος κρίκος της, γιατί αν την τραβήξεις θα σπάσει στο σημείο που βρίσκεται ο πιο αδύνατος κρίκος". Και αυτό ισχύει σε κάθε περίπτωση, με τις εξαιρέσεις να

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1163537870395828182006-11-14T22:25:00.000+02:002007-05-21T22:49:08.973+03:00

"Όταν ήμουν παιδί είχα βρει έναν κήπογια να κρύβομαι εκεί από τη ζωή όταν λείπωΌταν ήμουν παιδί είχα κρύψει ένα ήλιοΝα χει ο δρόμος φως και η σιωπή μου ένα φίλο"Άλλοι, κι εγώ δηλαδή παλιότερα, έχουν κήπους και κρυμμένους ήλιους... εγώ τώρα έχω εσένα.

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1160604651518802412006-10-12T00:45:00.000+03:002007-05-21T22:49:08.974+03:00

«Σε λίγο καιρό θα γίνεις 82 χρόνων. Έχεις κοντύνει έξι εκατοστά, έχεις μείνει 45 κιλά και είσαι πάντα όμορφη, χαριτωμένη και ποθητή. Είμαστε 58 χρόνια μαζί και σ' αγαπώ περισσότερο από ποτέ».Αντρέ Γκορζ-Γράμμα στην D. Ιστορία ενός έρωτα - I wanna make you smile whenever you're sadCarry you around when your arthritis is badAll i wanna do is grow old with youI'll get your medicine when your tummy

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1159104917454915202006-09-24T15:53:00.000+03:002007-05-21T22:51:58.674+03:00

...Έτσι μιλώ για σένα και για μέναΕπειδή σ'αγαπώ και στην αγάπη ξέρωνα μπαίνω σαν Πανσέληνος απο παντού,για το μικρό το πόδι σου μεσ τ'αχανή σεντόνιανα μαδάω γιασεμιάκι έχω τη δύναμη αποκοιμισμένο,να φυσώ να σε πηγαίνωμες από φεγγαρά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοέςυπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνεΑκουστά σ'έχουν τα κύματαπώς χαϊδεύεις , πως φιλάςπώς λες ψιθυριστά το "τί" και το

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1158612453975484842006-09-18T23:28:00.000+03:002007-05-21T22:49:08.975+03:00

Καθρέφτη καθρεφτάκι μου, που αστραπές δε φοβάσαι,μήπως θόλωσε λιγάκι το καθρέφτισμα σου;μήπως άστραψαν λίγοι φόβοι σου;Καθρέφτη καθρεφτάκι μου, που όλα τα αλέθεις,μήπως η σοδειά είναι στιφνή;μήπως βρήκες πετραδάκια στο άλεσμα;Σήμερα ο καθρέφτης μου δεν έχει σήμα...

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1157931237320410882006-09-11T02:31:00.000+03:002007-05-21T22:49:08.976+03:00

Απόψε έφυγε ο παππούς...ήσυχα, στο σπίτι του, στο κρεβάτι του, έκλεισε τα μάτια και ξεκουράστηκε...

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1157416455983824612006-09-05T02:54:00.000+03:002007-05-21T22:49:08.977+03:00

Χθες αρρώστησε ο παππούς και τον πήγαμε στις πρώτες βοήθειες...Στεκόμουνα την παραπάνω ώρα δίπλα του και του έφτιαχνα την μάσκα οξυγόνου...-Καλά είσαι παππού;-Στην ταμπέλα σου να γράψεις με μεγάλα γράμματα το όνομα σου και από κάτω απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Λονδίνου!-Μα παππού στο Νοττινγκχαμ ήμουνα...-Ναι σωστά... το Λονδίνο μην ξεχάσεις να γράψεις!Ο παππούς πριν 10 χρόνια όταν τον

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1154032843519693812006-07-27T23:28:00.000+03:002007-05-21T22:49:08.978+03:00

Χωράνε στον έρωτα οι εγωισμοί;Όταν ερωτεύεσαι θες τον άλλο αποκλειστικά δικό σου... μόνο δικό σου, ολοκληρωτικά δικό σου... και ο εαυτός σου είναι αποκλειστικά αφιερωμένος στο ταίρι σου...Είσαι λοιπόν σε μια κατάσταση που ζητάς όλα όσα έχουνε να κάνουνε με το έτερον ήμισι (ψυχική, πνευματική και σωματική φύση) δικά σου.Στον έρωτα δεν χωράνε απλά εγωισμοί γιατί πολύ απλά στον έρωτα ο εγωισμός

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1153854914164930602006-07-25T21:43:00.000+03:002007-05-21T22:49:08.979+03:00

Είχα πάει πριν μερικά χρόνια σε ένα διήμερο σεμινάριο με τίτλο "σύγχρονοι μεθόδοι επικοινωνίας και αποτελεσματικής προσέγγισης". Πλάκα είχε. Λίγα πράγματα θυμάμαι από αυτές τις δυό μέρες: που κάποια φάση ξημερώματα έψαχνα για λίμα επειδή έσπασε το νύχι μου (και να μη είχα πιεί πάλι θα έψαχνα), που ο ομιλητής φόραγε άσπρα και που μας είχε συμβουλεύσει για να επιτύχουμε τους στόχους μας να τους

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1153594935254863532006-07-22T22:00:00.000+03:002007-05-21T22:49:08.980+03:00

Ερωτηματολόγια, σωστό-λάθος, 1-0, 0-1, πολύ, λίγο, καθόλου, ανάλυση, αποτελέσματα, μεθόδοι, φίλοι, φίλοι απομακρυσμένοι, απομακρυσμένη, πάγος, τσούγκρισμα ποτηριών, "γειά μας", γέλια, σιωπή, θάλασσα, Αθήνα, Καλλιθέα, γειτονιά, σπίτι, ηρεμία, δουλειά, νοσοκομείο, συνέντευξη, αιτήσεις, εκπαιδεύτριες, κακό μάτι, έκτρωση......έκρηξη

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1148251176458244772006-05-22T01:35:00.000+03:002007-05-21T22:49:08.980+03:00

Πως είναι δυνατόν να σου λείπει ο ήχος από το φιλί;Σου λείπει η γεύση των χειλιών, η ζεστασιά, η μαγεία.. όταν σου λείπει μέχρι και ο ήχος τί σημαίνει; ότι κάνει πολύ ησυχία στην καρδιά σου; ότι η καρδιά σου είναι ανήσυχη και θέλει αυτό τον ήχο για να γαληνέψει;Σήμερα ο καθρέφτης μου δεν θέλει να με κοιτάξει!

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1147565359190880152006-05-14T02:52:00.000+03:002007-05-21T22:49:08.981+03:00

Απόψε θέλω να κρυφτώ κάτω από τα σκεπάσματα μου και να μείνω εκεί μήπως σβηστεί για λίγο η θλίψη. Δεν το καταλαβαίνεις πόσο πολύ με επηρεάζουν τα πάντα, μικρά και μεγάλα. Έχω γίνει σαν μεταξωτό που με το παραμικρό τσαλακώνει. Σαν λευκό μεταξωτό που με το παραμικρό λεκιάζει.Τιμωρία... την αξίζω.Πλέον δεν βλέπω χαρούμενες μικρές στιγμές στην καθημερινότητα μου. Όλα είναι ανούσια και αυτό με φθήρει.

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1146665801794662562006-05-03T17:07:00.000+03:002007-05-21T22:51:58.675+03:00

Είπες:"Θα πάγω σ'άλλη γη, θα πάγω σ'άλλη θάλασσα.Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή.Κ'ειν'η καρδιά μου-σα νεκρός-θαμένη.Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μείνει.Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δωερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα".Καινούργιους τόπους δεν θα βρεις, δε θαβρεις άλλες

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1146488186161718222006-05-01T15:45:00.000+03:002007-05-21T22:49:08.982+03:00

Νιώθω υπόλογη για το ποιά είμαι. Σαν να πρέπει να ζητήσω συγγνώμη για το παρελθόν μου, ερωτικό και μη. Δε μπορώ να δικαιολογηθώ. Λυπάμαι αν σε απογοήτευσα. Πιο πολύ λυπάμαι που δεν είμαι μια λευκή κόλλα χαρτί να γράψεις πάνω μόνο εσύ. Δεν το λέω με ειρωνία, το εννοώ. Αυτό θα ήθελα να είμαι, ένα κομμάτι χαρτί στην τσέπη σου.Δεν τα πάω καλά με τις λέξεις... λένε οι λέξεις τόσα όσο οι πράξεις; το

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1146304376131067692006-04-29T12:29:00.000+03:002007-05-21T22:49:08.984+03:00

Το περηφανευούσουν ότι δεν έχεις φάει πόρτα στη ζωή σου. Ότι είχες την ικανότητα να κάνεις τους ανθρώπους να σου ανοίγουν τις πόρτες και να σε αφήνουν να προχωρήσεις. Όταν ήξερες ότι αυτή η πόρτα δεν θα σου ανοιχτεί γιατί δεν ανήκεις στο δωμάτιο που οδηγεί απλά δεν την κτυπούσες, αλλά αν ήθελες πάρα πολύ να μπείς στο δωμάτιο έβρισκες ένα παραθυράκι και τρύπωνες έστω για λίγο...Τον τελευταίο καιρό

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1144957819415863202006-04-13T22:44:00.000+03:002007-05-21T22:51:58.676+03:00

Μεν τους ακούς αγάπη μουότι τζαι να σου πούσινάλλα θωρούν τζι΄ άλλα δροικούντζαι άλλα σου λαλούσιν.Ρώτα να μάθεις πιο καλάποια είναι η αλήθκειαχάννω για σέναν τα μυαλάτζι΄ έχω φωδκιάν στα στήθκια.Αν μ΄ αγαπάςνα καρτεράς σαν καρτερώτζαι να σε δωγια να σου πω πως σ΄ αγαπώ.Αν μ΄ αγαπάς όπως σ΄ αγαπώΝα καρτεράς σαν σε καρτερώ.Μεν τους ακούς αγάπη μουτα όσα τζι΄ αν σου πούσινεν ιξηχάννουν μμάδκια

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1140973974531638992006-02-26T18:50:00.000+02:002007-05-21T22:57:39.020+03:00

Τελικά αυτό που μπήκε στη ζωή σου και το νόμιζες για χρυσό, δεν είναι. Το χρυσό όσο όμορφο κι αν είναι, όσο κι αν λάμπει, όση διαχρονική αξία κι αν έχει, είναι σκληρό και κρύο. Αυτό λοιπόν δεν είναι χρυσός...Μου λείπουν χαζά μικροπράγματα...Μου λείπει το κάθε πρώτο και τελευταίο φιλί, το χαμόγελο μόλις σφηνωθώ στην αγκαλιά του, ο αφόρητος θόρυβος του αυτοκινήτου του, τα πειράγματα του, η σπιρτάδα

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1133819343721299242005-12-05T23:42:00.001+02:002010-10-02T10:54:17.270+03:00

Έμπρός, ένα δυο, προσοχή!Εμένα με λένε Φακή.Κορμί κορδωμένο, μουστάκι στριμμένο,γαλόνια χρυσά και σπαθί.Η σάλπιγγα τάρα τατά,σπαθί και ντουφέκι χτυπά,μπαμ μπουμ το κανόνι,μπουμ μπαμ το τρομπόνι.Ποιος βγαίνει σ' εμένα μπροστά;Γυρεύω παντού τον εχτρό.Κι ας είν' αντρειωμένοι σωρό,γιγάντοι και δράκοι, θεριά με φαρμάκι,καπνός μόλις πρόβαλα εγώ.Μονάχα ξαφνιάζομαι,οχού!τρομάζω απ' τους ίσκιους, χουχού!

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1131408515287346062005-11-08T01:56:00.000+02:002007-05-21T22:57:39.022+03:00

Μια καρδιά την έκανες χίλια κομμάτια...αλλά την έχω μάθει τη ρουτίνα σου...θα έρθεις άραγε πάλι με την ουρά στα σκέλια, με τα αθώα σου μάτια, την βαθιά φωνή και θα ζητήσεις άλλη μια ευκαιρία;;;κι εγώ θα στην δώσω;;;ή μήπως αυτή είναι η τελευταία φορά;ψυχοφθόρα κατάσταση...έχω τόσο κουραστεί να μοιράζομαι και στο τέλος να την πληρώνω εγώ...

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1129406849889432982005-10-15T22:56:00.000+03:002007-05-21T22:51:29.301+03:00

Γυάλινη καρδιάΣτίχοι: Λίνα ΝικολακοπούλουΜουσική: Νίκος ΑντύπαςΕρμηνευτές: ΜαρινέλλαΤα σκούπισα, τα μάζεψατα θρύψαλα της γυάλινης καρδιάς μουΜε τόσο πόνο χάζεψαπώς γλίστρησε απ'τα χέρια ο έρωτάς μουΤα σκούπισα τα μάζεψατα θρύψαλα της γυάλινης κάρδιας μουΤ'απίστευτο σημάδεψαπώς μου 'φυγε απ'τα χέρια ο έρωτάς μου'Αμμος ήτανε, προτού γυαλί να γίνειγάμος ήταν, που δεν ήτανε να γίνειΟ,τι ήτανε

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1129227828641856602005-10-13T20:38:00.000+03:002007-05-21T22:57:39.023+03:00

Μάζεψα για άλλη μια φορά τα μπογαλάκια μου και την έκανα...Αυτή τη φορά δυσκολεύτηκα να το παίξω δυνατή όπως τις άλλες φορές. Δεν ήθελα να είμαι δυνατή. Ήθελα να κλάψω, να χτυπηθώ, να φωνάξω. Αλλά δεν μπορούσα. Έπρεπε να το παίξω πάλι δυνατή. Διαφορετικά οι γύρω μου θα το εκλάμβαναν πως το κάνω επειδή δε θέλω να φύγω κι εγώ ήθελα να φύγω. Ήθελα να φύγω γιατί δεν είμαι έτοιμη για όλα αυτά που με

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1124845693977827242005-08-24T03:43:00.000+03:002007-05-21T22:57:39.024+03:00

Κάποιες στιγμές δε ξέρω τί να πιστέψω...Κάνει μέρες ολόκληρες να έρθει να με δεί λιγάκι...είναι δύσκολο το ξέρω το καταλαβαίνω...δεν μου δείχνει όμως ότι του λείπω ή κάτι...μου λέει τα τυπικά στο τηλέφωνο, κάτι μεταξύ συνήθειας και υποχρέωσης...Όμως όταν κοιμόμαστε μαζί ξυπνάει για να με σκεπάσει, να με φιλήσει, να με τραβήξει μέσα στην αγκαλιά του...Είναι αυτό τώρα φυσιολογική συμπεριφορά;

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1124134982573048112005-08-15T22:02:00.000+03:002007-05-21T22:57:02.085+03:00

Το νησί είναι τόσο μικρό που κάθε ένας από εμάς έχει συναντήσει, τουλάχιστον μια φορά, τουλάχιστον ένα άτομο, από τους 121.Το πόρισμα δεν έχει βγει ακόμη γι'αυτό και δε θέλω να διατυπώσω την άποψη μου...ένα πράγμα όμως οφείλω να πώ: Τα πολλά λεφτά θέλουν κι άλλα λεφτά. Όταν, για να μή χάσεις πελάτες, δηλαδή λεφτά, διακυνδινεύεις πτήση αεροπλάνου με ιστορικό προβλημάτων, τότε είσαι αχάριστος.Και η

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1123540717623578142005-08-09T01:35:00.000+03:002007-05-21T22:51:29.302+03:00

του Νίκου ΠαπάζογλουΜα γιατί το τραγούδι να' ναι λυπητερόμε μιας θαρρείς κι απ'την καρδιά μου ξέκοψεκι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαράανέβηκε ως τα χείλη μου και μ΄ έπνιξεφυλάξου για το τέλος θα μου πειςΣ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πωκι αυτός είναι ένας καημός αβάσταχτοςλιώνω στον πόνο γιατί νοιώθω κι εγώο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατοςκουράγιο θα περάσει θα μου πειςΠως μπορώ να

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1122069959654405302005-07-22T23:30:00.000+03:002007-05-21T22:57:39.025+03:00

Εκκεντρικός=ο ιδιότροπος, ο παράξενοςΗ μητέρα μου, μου είπε να σταματήσω να είμαι εκκεντρική γιατί αυτό θα έχει σοβαρό αντίκτυπο στην καριέρα μου!Δεν μ'αρέσει όμως αυτή η ερμηνεία της λέξης. Ναι ιδιότροπη σίγουρα είμαι, όλοι έχουμε τις ιδιοτροπίες μας που μας διακρίνουν από τους άλλους. Όμως για μένα εκκεντρικός είναι αυτός που είναι έξω από το κέντρο, αυτός που είναι ακραίος. Τώρα αν έχουνε

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1121938672627154242005-07-21T10:18:00.000+03:002007-05-21T22:57:39.026+03:00

Ζέστη... σαν να είσαι στο καζάνι του Δρακουμέλ και σε ψήνει, σε αλατίζει και σε ανακατεύει με την κουτάλα.Κοιμάσαι άνετα σαν βόδι μέχρι και 14 ώρες την ημέρα...ζωντάνια μηδέν! Περιμένεις το βραδάκι για να πας για κανα καφέ, ένα ποτάκι έστω για να δροσιστείς. Μόνο που το βραδάκι δεν έρχεται μόνο του φαίρνει μαζί και υγρασία κι εσύ σκέφτεσαι γιατί σου κατσαρώνει το μαλλί και δυσκολεύεσαι να

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1121867410872390202005-07-20T16:14:00.001+03:002010-10-02T10:55:47.448+03:00

Το πήρα το πτυχίο... στα 4 χρόνια ακριβώς! Όχι γιατί είμαι εξυπνότερη από τους άλλους αλλά επειδή πιέστηκα. Και εδώ ακριβώς είναι που ξεπροβάλλει το μεγάλο ερώτημα...Γιατί πιέστηκα;;!!;;Τί κατάλαβα; έχω ένα πτυχίο στο χέρι με μεγάλη ζήτηση στην αγορά εργασίας και την ουρά μου στα σκέλια γιατί φοβάμαι να δουλέψω. Προς Θεού δε φοβάμαι τη δουλειά από άποψη κούρασης ή ότι δεν θα έχω πελατεία, αλλά

Ζέταhttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3