tag:blogger.com,1999:blog-146581662009-12-09T00:26:22.893+02:00Χαμόγελο: άμυνα και επίθεση! ...έχεις ακόμη να κλάψεις πολύ, ώσπου να μάθεις τον κόσμο να γελάειZetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.comBlogger54125tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-88930449886084648942009-05-13T20:16:00.003+03:002009-05-13T21:46:44.461+03:00

Την λένε Άννα. Της ταιριάζει τόσο πολύ... από τα λίγα ονόματα που μπορείς να διαβάσεις κι ανάποδα. Αυτή είναι και η φιλοσοφία της - να βλέπει τα πράγματα ανάποδα. Ανάποδα δηλαδή από διαφορετικές οπτικές γωνίες και όχι ανάποδα στραβά, και εκεί που οι πιο πολλοί κάνουν τα στραβά μάτια αυτή να προχωρά με το σταυρό στο χέρι.Δεν είναι θρήσκα η Άννα. Κάποτε δηλαδή ήταν. Εκεί κάπου στην αθώα ακόμα

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-10815103830206209942008-11-09T17:18:00.004+02:002008-11-09T18:17:56.899+02:00

Can you hear me scream inside?Την ακούς τη σιωπή; Τόσο εκκωφαντική...Θα φτιάξω ένα κάστρο - ένα απόρθητο κάστροκαι θα τη φυλάξω μέσα σ'αυτόΣ'αυτό το κάστρο δε θα χωράει ούτε η αγάπη, ούτε το δάκρυ ούτε καν η δικιά μου φωνή...Την ακούς τη σιωπή; Σε 'μένα μιλάει...Μιλάει για αποφάσεις, πράξεις και διαβήματαστα δικά μου τα βήματα πρέπει να ταιριάξει ένας δρόμοςΔρόμοι μονοπάτια και λεωφόροικι η σιωπή

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-29277041347668806692008-09-18T23:12:00.002+03:002008-09-18T23:53:11.437+03:00

Ναι, μ'αυτά μεγαλώσαμε. Κάπου μεταξύ απόλυτου ρομαντισμού και softcore "άλλαξε ο κολιές και έγινε βραχιόλι". Κι ύστερα ήρθε η άνοιξη, βγήκε το ουράνιο τόξο και ο Ντύλαν τα 'φτιαξε με την Μπρέντα. Welcome sir to Cyprus, Goats and Monkeys!Εδώ είναι το Μπέβερλυ Χιλς. Εδώ το casting είναι περιορισμένο και παραμένει το ίδιο με ελάχιστες αλλαγές σε κάθε σεζόν και καθόλη τη διάρκεια τους. Γι'αυτό και τα

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-37027184012194291232008-08-07T18:16:00.004+03:002008-08-07T19:16:53.288+03:00

- Καθρέφτη καθρεφτάκι μου, ποιά είναι η ομορφότερη στον κόσμο;- Η Ζιζέλ ή ίσως και η Ναόμι μεγαλιοτάτη...Η κακιά μητριά της Χιονάτης δεν ζει μόνο στα παραμύθια. Ζει γύρω μας, δίπλα μας, μέσα μας. Μονάχα που αυτή είχε τη δύναμη (ή έτσι πίστευε) να καταστρέψει την Ζιζέλ και έτσι να αναγνωριστεί επιτέλους η αξία της, η μοναδική και ανεπανάληπτη ομορφιά της. Η κακιά μητριά, είναι το κορίτσι της

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-45671523198970819592008-05-25T15:09:00.006+03:002008-05-25T15:25:47.232+03:00

Κάνε λιγάκι υπομονή... όχι πολύ, να μέχρι τις έξι...Κι οταν κλείσει η πόρτα τότε στο υπόσχομαι θα απελευθερωθείς...Θα σ'αφήσω να φωνάξεις με όλη σου τη δύναμη και να σπάσεις αυτή τη μεμβράνη που κρατάει το χείμαρο...Κάνε λιγάκι υπομονή... τρεις η ώρα... να μέχρι τις έξι...

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-69796518714057726852008-05-01T23:07:00.003+03:002008-05-01T23:29:32.460+03:00

Σαν θάλασσα που αγγαλιάζει τα καράβιατα ταξιδεύει από λιμάνι σε λιμάνι και κάθε τους σταθμός μοιάζει με μικρή γιορτήκι άλλωτε πάλι τα δυσκολεύει, τα μαλλώνει,σαν παιδιά που κλέψαν το γλυκό μέσα απ'το βάζο και δεν τ΄αφήνει να το γευτούνΣαν τα φύκια που τα ξεβράζει η θάλασσακαι σαν τα κοχύλια που ξεβράζει η θάλασσακαι παιδιά που γελώντας τα ξεδιαλέγουνλες και τα κοχύλια είναι το γλυκό μεσα στο

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-80579413230616632122008-04-11T17:42:00.002+03:002008-04-11T19:18:50.160+03:00

Η επιστολή που θα ήθελα να γράψω:Αγαπητέ Μάστρε,Με αυτή μου την επιστολή θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω την απόφαση μου να αποχωρήσω από την εταιρεία σας. Δε θα ήθελα για κανένα λόγο να παρεξηγηθεί η χρήση της λέξης μάστρε σε αυτή την επιστολή και γι αυτό θα ήθελα να σας ξεκαθαρίσω ότι η λέξη δε χρησιμοποιείται για να προσδόσει σε εσάς τον τίτλο του μέγα μάστρου ή έστω μάστορα. Η λέξη σκοπό έχει να

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-67958706844064566752008-04-04T10:17:00.002+03:002008-04-04T10:22:09.614+03:00

Σκέψεις μακάβριες συνέχεια με κυνηγούν,στιγμή δε λέω να ησυχάσωΣαν μία κατάρα και ανάθεμαμε απειλούν,τα λογικά μου πάω να χάσω.Χαμένος μέσα στο κενόλες και ακροβατώ στα όρια της παραφροσύνηςΚάτι παράξενο συμβαίνεικαι εξωφρενικό,μόνη μη μ' αφήνειςΜε κατατρέχουν, με εξουσιάζουνφρικιά και δαίμονεςπίσω μου τρέχουν και με προστάζουν,τα μυαλά μου έχουν γεμίσειιδέες έμμονες.Δαίμονες, δαίμονες, δαίμονες.

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-10430368821196291302008-03-26T16:23:00.002+02:002008-03-26T17:27:55.443+02:00

Όσο κι αν θέλει κάποιος να το αρνηθεί ή να το απορρίψει, οι ταινίες και οι σειρές στην τηλεόραση ή στον κινηματογράφο πλάθουν αντιλήψεις (perceptions). Αυτό που με εκνευρίζει τώρα τελευταία αφορά την εργασιακή απασχόληση των πρωταγωνιστών. Για κάποιο λόγο έχω την εντύπωση ότι όλοι απασχολούνται σε κυβερνητικές υπηρεσίες - δεν εξηγείται διαφορετικά.Ο Χόρχε ξεκινάει με το φτυάρι στον ώμο στις 8 το

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-22579624659571077842008-02-03T20:44:00.000+02:002008-02-04T09:02:04.865+02:00

Το 2004, ένα βράδυ του Φεβρουαρίου που έκανε τσουχτερό κρύο. γύρω στις 11:00 το βράδυ ξεκίνησα από το ύψος της πλατείας Κύπρου στην λεωφόρο Θησέως στην Καλλιθέα να κατευθύνομαι προς την Χαροκόπου.Είχα πάει σε μια φίλη μου για καφέ και επέστρεφα σπίτι. Φόραγα ένα φουσκωτό μαύρο μπουφάν, αθλητικά ρούχα και παπούτσια και είχα τα μαλλιά μου πιασμένα αλογοουρά. Δεν ήμουνα ελκυστική, θα έλεγα μάλλον

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-187160240899305212007-12-07T15:29:00.000+02:002007-12-07T17:01:25.156+02:00

Πόσο εύκολο είναι να μιλάς "απλά"; Για να καταφέρεις να πεις κάτι "απλά", πρέπει το νόημα να είναι αμιγές αληθινό, χωρίς ίχνος ψέματος. Αυτό προϋποθέτει να μη φοβάσαι για τον οποιδήποτε λόγο να πεις την αλήθεια. Να είναι ο λόγος σου καθαρός απο υπεκφυγές, ασχέτως αν θα προτιμούσες να κρύψεις κάποια πράγματα απλά για να μην πληγώσεις τον συνομιλητή σου. Για να είναι τα λόγια σου "απλά",

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-8759556328551722002007-12-05T16:21:00.000+02:002007-12-05T16:26:00.945+02:00

Και να αδελφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά.Καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα.Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί.Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάροςσ' όλες τις καρδιές, σ' όλα τα χείλη.'Ετσι να λέμε πια τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη.Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι και να λένε,"Τέτοια ποιήματα, σου φτιάχνουμε εκατό την ώρα."Αυτό θέλουμε

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-88629356495254034492007-10-29T16:28:00.000+02:002007-10-29T17:05:12.392+02:00

Από τα 8 μου περίπου ονειρεύομαι το γάμο μου. Θα πήγαινα στην εκκλησία ντυμένη με ένα ολόλευκο νυμφικό με την άμαξα με τα δύο άσπρα άλογα που θα οδηγούσε ο πατέρας μου, θα με κατέβαζε ο γαμπρός από την άμαξα, θα σκουντουφλούσα και θα έπεφτα στην αγκαλιά του, αυτός θα μου χαμογελούσε θα μου έδινε την ανθοδέσμη και αγκαζέ θα προχωρούσαμε προς τα ενδότερα της εκκλησίας. Στα αριστερά μας θα στέκονταν

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-4166107087992673022007-10-24T17:05:00.000+03:002007-10-24T20:53:44.212+03:00

" Άνεργος είναι ένας στους πέντε πτυχιούχους AEI- TEI, ηλικίας 25- 29 ετών. Ωστόσο, αν η ανεργία είναι η μία όψη του προβλήματος, η ετεροαπασχόληση, δηλαδή το να απασχολείται κάποιος σε εργασίες που είτε δεν έχουν καμιά συνάφεια με τις σπουδές του είτε έχουν πολύ μικρή, κυριαρχεί στις τάξεις των πτυχιούχων, καθώς αφορά περίπου τέσσερις στους δέκα..."Χρηστος ΚατσικαςΠριν δύο χρόνια ο πατέρας μου

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-62315954616798381142007-08-22T23:35:00.000+03:002007-08-22T23:57:18.228+03:00

Μέρες τώρα είμαι υπερευαίσθητη...Βουρκώνω με το παραμικρό... Τί γάμος, τί κηδεία, τί ειδήσεις των 8, τί κινηματογραφικές ταινίες, τί διαφήμηση για απορρυπαντικό... το δάκρυ κορόμηλο.Δεν είμαι και τόσο βέβαιη τί φταίει. Φοβάμαι να το ψάξω να πω την αλήθεια. Είχα και γεννέθλια χτες - λες ναν' αυτό; Μήπως να έχω πάθει κρίση μέσης ηλικίας; Το παθαίνουν κι άλλοι αυτό στα mid twenties τους;

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-85033671159773469562007-08-03T14:26:00.000+03:002007-08-03T15:38:52.420+03:00

- Σ'αγαπώ- Γιατί το λες τώρα αυτό;- Γιατί με κρατάς αγκαλιά και μιλάμε για τις διακοπές μας Τον τελευταίο μήνα είμαι πολύ καυστική. Δεν χαρίζομαι σε κανένα και με την παραμικρή μπηχτή επιτίθεμε σαν γάλλος σεφ που του έχεις ζητήσει κέτσαπ. Το εκνευριστικό της υπόθεσης είναι που αφού οι υπόλοιποι έχουν συνηθήσει την ακλόνητη ψυχραιμία μου, νομίζουν πως κάνω πλάκα για να γελάσουμε. Βρίσκομαι λοιπόν

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-64298219822247602262007-06-27T01:35:00.000+03:002007-06-27T01:38:28.153+03:00

Είσαι νέος —το ξέρω— και δεν υπάρρχει τίποτε.Λαοί, έθνη, ελευθερίες, τίποτε.Όμως είσαι. Και την ώρα πουΦεύγεις με το 'να πόδι σου έρχεσαι με τ' άλλοΕρωτοφωτόσχιστοςΠερνάς θέλεις — δε θέλειςΑυλητής φυτών και συναγείρεις τα είδωλαΕναντίον μας. Όσο η φωνή σου αντέχει.Πως της παρθένας το τζιτζίκι όταν το πιάνειςΠάλλονται κάτω απ' το δέρμα σου οι μυώνεςΉ τα ζώα που πίνουν κι ύστερα κοιτούνΠως σβήνουν

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-33478855729081255522007-06-15T20:44:00.000+03:002007-06-15T21:25:06.071+03:00

Από τότε που είχα πάρει τις γαρδένιες έχουνε περάσει εσίως 3 μήνες. Η μια δεν τα κατάφερε. Επεβίωσεν εις κύριον ... εντελώς όμως! Μέχρι και η ρίζα ξέρανε! Η άλλη χαροπάλευε για αρκετό διάστημα. Μάζεψα λοιπόν τον εαυτούλη μου και ξηγηθήκαμε μια και έξω... ή την σώζουμε και αφήνουμε δικαιολογίες του τύπου "δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου/είμαι ζωντανή-νεκρή" στην άκρη, ή το κλείνουμε το μαγαζάκι,

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-84122706707771318862007-06-07T21:57:00.000+03:002007-06-07T22:46:14.269+03:00

Γιατί με άγγιξε η Αμαλία;Γιατί βλέπω καθημερινά Αμαλίες.Γιατί βλέπω καθημερινά γιατρούς επιστήμονες του κώλου.Γιατί βλέπω καθημερινά τις αποφάσεις φαρμακευτικών επιτροπών.Γιατί είμαι το πιο ιδιόμορφο τρίτο μάτι της υπόθεσης.Σε ένα από τα πολλά πλέον συνέδρια ο Costa (Πορτογάλος ογκολόγος διεθνούς φήμης) είπε το εξής:"Το να πολεμάς τον καρκίνο είναι σαν να παίζεις σκάκι με τον Garry Kasparov, το

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-80703684029851360162007-06-01T23:52:00.000+03:002007-06-02T00:03:31.260+03:00

"Κάπου στα τέλη του 2006, οι γιατροί μου στο Ερρίκος Ντυνάν, βρήκαν ένα φάρμακο που κυκλοφορεί προς το παρόν μόνο στο εξωτερικό και που ενδεχομένως θα μού έδινε κάποιες ελπίδεςΜετά κόπων και βασάνων, μετά δύο και πλέον (δυνητικά θανατηφόρους) μήνες γραφειοκρατίας, δικαιολογητικά για τον ΕΟΦ και το ΙΚΑ, πήρα την πολυπόθητη έγκριση για τις τρεις πρώτες δόσεις του φαρμάκου....Κάποτε πήρα το φάρμακο

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1121867410872390202005-07-20T16:14:00.000+03:002007-05-21T22:57:39.028+03:00

Το πήρα το πτυχίο... στα 4 χρόνια ακριβώς! Όχι γιατί είμαι εξυπνότερη από τους άλλους αλλά επειδή πιέστηκα. Και εδώ ακριβώς είναι που ξεπροβάλλει το μεγάλο ερώτημα...Γιατί πιέστηκα;;!!;;Τί κατάλαβα; έχω ένα πτυχίο στο χέρι με μεγάλη ζήτηση στην αγορά εργασίας και την ουρά μου στα σκέλια γιατί φοβάμαι να δουλέψω. Προς Θεού δε φοβάμαι τη δουλειά από άποψη κούρασης ή ότι δεν θα έχω πελατεία, αλλά

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1121938672627154242005-07-21T10:18:00.000+03:002007-05-21T22:57:39.026+03:00

Ζέστη... σαν να είσαι στο καζάνι του Δρακουμέλ και σε ψήνει, σε αλατίζει και σε ανακατεύει με την κουτάλα.Κοιμάσαι άνετα σαν βόδι μέχρι και 14 ώρες την ημέρα...ζωντάνια μηδέν! Περιμένεις το βραδάκι για να πας για κανα καφέ, ένα ποτάκι έστω για να δροσιστείς. Μόνο που το βραδάκι δεν έρχεται μόνο του φαίρνει μαζί και υγρασία κι εσύ σκέφτεσαι γιατί σου κατσαρώνει το μαλλί και δυσκολεύεσαι να

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1122069959654405302005-07-22T23:30:00.000+03:002007-05-21T22:57:39.025+03:00

Εκκεντρικός=ο ιδιότροπος, ο παράξενοςΗ μητέρα μου, μου είπε να σταματήσω να είμαι εκκεντρική γιατί αυτό θα έχει σοβαρό αντίκτυπο στην καριέρα μου!Δεν μ'αρέσει όμως αυτή η ερμηνεία της λέξης. Ναι ιδιότροπη σίγουρα είμαι, όλοι έχουμε τις ιδιοτροπίες μας που μας διακρίνουν από τους άλλους. Όμως για μένα εκκεντρικός είναι αυτός που είναι έξω από το κέντρο, αυτός που είναι ακραίος. Τώρα αν έχουνε

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1124845693977827242005-08-24T03:43:00.000+03:002007-05-21T22:57:39.024+03:00

Κάποιες στιγμές δε ξέρω τί να πιστέψω...Κάνει μέρες ολόκληρες να έρθει να με δεί λιγάκι...είναι δύσκολο το ξέρω το καταλαβαίνω...δεν μου δείχνει όμως ότι του λείπω ή κάτι...μου λέει τα τυπικά στο τηλέφωνο, κάτι μεταξύ συνήθειας και υποχρέωσης...Όμως όταν κοιμόμαστε μαζί ξυπνάει για να με σκεπάσει, να με φιλήσει, να με τραβήξει μέσα στην αγκαλιά του...Είναι αυτό τώρα φυσιολογική συμπεριφορά;

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-14658166.post-1129227828641856602005-10-13T20:38:00.000+03:002007-05-21T22:57:39.023+03:00

Μάζεψα για άλλη μια φορά τα μπογαλάκια μου και την έκανα...Αυτή τη φορά δυσκολεύτηκα να το παίξω δυνατή όπως τις άλλες φορές. Δεν ήθελα να είμαι δυνατή. Ήθελα να κλάψω, να χτυπηθώ, να φωνάξω. Αλλά δεν μπορούσα. Έπρεπε να το παίξω πάλι δυνατή. Διαφορετικά οι γύρω μου θα το εκλάμβαναν πως το κάνω επειδή δε θέλω να φύγω κι εγώ ήθελα να φύγω. Ήθελα να φύγω γιατί δεν είμαι έτοιμη για όλα αυτά που με

Zetahttp://www.blogger.com/profile/04506409780846052186noreply@blogger.com3